Αναρχικός Πυρήνας ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Anarchist Core BACK TO THE STREETS, email: dromous@revolution.gr

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το φύλλο 155 της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Posted by dromous στο 04/12/2015

Από την Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

DIADROMH 155.indd

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Πριν από ακριβώς τρία χρόνια γράφαμε, ότι «Ο πόλεμος στη Συρία, λοιπόν, είναι κομμάτι του τρίτου παγκόσμιου πολέμου που συνεχίζεται αδιάλειπτα εδώ και δεκαετίες και του οποίου τα χαρακτηριστικά έχουν προσαρμοστεί σύμφωνα με τις ανάγκες της ενοποιημένης κυριαρχίας, όπου οι βασικοί πρωταγωνιστές συνεχίζουν να αποφεύγουν την άμεση αντιπαράθεση στα σημεία «τριβής», αλλά αυτό δεν εμποδίζει στο να επιστρατεύουν τους κατά περίσταση συμμάχους τους που θα παίξουν το ρόλο που τους ανατίθεται και ο οποίος δεν είναι άμοιρος των συμφερόντων που έχουν».

Οι πρόσφατες και σίγουρα αναμενόμενες μαζικές επιθέσεις κατά εκατοντάδων αμάχων στο Παρίσι, για τις οποίες, επισήμως τουλάχιστον, ανέλαβε την ευθύνη το Ισλαμικό Κράτος, υπενθύμισαν ότι το ευρωπαϊκό έδαφος συνεχίζει να αποτελεί εμπόλεμη ζώνη, παρ’ ότι το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται με διαφορετικό τρόπο από εκείνον, που ορίζει τον εφιάλτη που βιώνουν τεράστιοι πληθυσμοί εδώ και δεκαετίες στο Ιράκ και στο Ιράν, στο Αφγανιστάν, στην Τσετσενία, στην Λιβύη, στην Συρία, στην Υεμένη κ.α.

Από την «στιγμή» που οι επιθέσεις πολλαπλασιαστούν και μάλιστα διασπαρθούν ταυτόχρονα στον ευρωπαϊκό χώρο, είναι βέβαιο ότι η περεταίρω ενίσχυση και αποδοχή της ταυτότητας του ευρωπαίου πολίτη είναι εκείνη, η οποία θα προβληθεί ως η απαραίτητη προϋπόθεση για το από κοινού ξεπέρασμα και αντιμετώπιση της «ασύμμετρης» απειλής.

Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες καλούνται ήδη να συναινέσουν στην κατάκτηση εκ νέου εδαφών στην Νέα Μέση Ανατολή, να συναινέσουν στις νέες ανθρωποσφαγές, όπως αυτές που συνεχίζονται στην Συρία. Οι ενοχές σημαντικών τμημάτων των ευρωπαϊκών πληθυσμών για την συστηματική λεηλασία μέσω της αποικιοκρατίας ή των σταυροφοριών εδώ και περίπου 1.000 χρόνια, είναι σίγουρο ότι θα «παγώσουν», εάν και εφ’ όσον πυκνώσουν παρόμοιες επιθέσεις ή ενταθούν με την χρήση χημικών όπλων. Η ανάπτυξη 120.000 στρατιωτών στην γαλλική επικράτεια, πέραν του ότι στοχεύει στην δημιουργία εντυπώσεων ασφάλειας στον πληθυσμό, σίγουρα κυρίως αποσκοπεί στην εμπέδωση ενός πολεμικού κλίματος με ευρύτερους στόχους και προοπτικές. Δεν είναι τυχαίο ότι, ενώ εδώ και σχεδόν πέντε χρόνια μαίνεται ο πόλεμος στην Συρία με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, εκατομμύρια πρόσφυγες, αναμεμειγμένα άμεσα ή έμμεσα δεκάδες κράτη, οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις παραμένουν ανύπαρκτες.

Ο ευρωπαϊκός στρατός φαίνεται να καλείται (;) εσπευσμένα να συγκροτηθεί και να επέμβει με τρόπο πρωτόγνωρο για τα μέχρι τώρα εσκαμμένα, ενώ οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις πάσης φύσεως ήδη επιχειρούν. Η συγκέντρωση ένοπλων δυνάμεων δεκάδων κρατών στην περιοχή φαντάζει δίχως τέλος. Οι ύαινες γυαλίζουν τα δόντια τους, ενώ δεν διστάζουν να δαγκώνουν που και που η μία την άλλη, αν θεωρήσουν ότι τα λάφυρα ή οι σάρκες των θυμάτων τους δεν μοιράζονται καθώς «πρέπει» μεταξύ τους. Εν ολίγοις, ο έλεγχος μοιάζει να μπορεί (;) να «ξεφύγει» ανά πάσα στιγμή, όπως στην περίπτωση της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Το τελικό σινιάλο θα αποτελέσει, όπως διαχρονικά έχει καταγραφεί, η προθυμία ευάριθμων κοινωνικών τμημάτων είτε να συμμετάσχουν σε ρατσιστικά πογκρόμ, είτε, όπως προείπαμε, η απαίτησή τους να αναληφθεί επί πλέον στρατιωτική δράση.

Μην ξεχνάμε ότι η καταναλωτική ραστώνη, η επίπλαστη ευημερία σημαντικών τμημάτων του ευρωπαϊκού πληθυσμού, αλλά και η χρονική και όχι μόνο αποξένωσή τους από τις τραυματικές εμπειρίες των παρελθόντων παγκοσμίων πολέμων, τούς έχουν στερήσει τα άμεσα βιώματα του ολέθρου ενός πολέμου, των ανθρώπινων απωλειών, του πόνου και της δυστυχίας με την οποία είναι συνυφασμένος κάθε πόλεμος. Παρ’ όλα αυτά η απόσπαση μιας «ειδικού» τύπου συναίνεσης απαιτεί από τους κυρίαρχους λεπτούς χειρισμούς…

Δεκέμβριος 2015

 

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: