Αναρχικός Πυρήνας ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Anarchist Core BACK TO THE STREETS, email: dromous@revolution.gr

Κυκλοφορεί το 139ο φύλλο της μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Posted by dromous στο 06/06/2014

Από την Τρίτη  3 Ιουνίου 2014, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

diadromi_139

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:


«Το τέλος του κατήφορου είναι ο πάτος», συνηθίζει να λέγει ο κόσμος. Και δεν έχει άδικο.

Στην περίπτωση, μάλιστα, των πρόσφατων εκλογικών «αναμετρήσεων» αυτό το οποίο καταμετρήθηκε είναι ένας συνεχής κατήφορος, των κομμάτων, των πολιτικών και της πολιτικής. Πρόκειται για έναν κατήφορο του οποίου το κύριο χαρακτηριστικό είναι η αυξανόμενη απαξίωση τους (από έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων), κι αυτή είναι η αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα ακόμα και αν ένα από τα κόμματα (στην προκειμένη περίπτωση αυτό της Χρυσής Αυγής) αύξησε τις ψήφους του, τόσο σε ποσοστά όσο και σε πραγματικούς αριθμούς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως όλα είναι ελεγχόμενα από τους κυρίαρχους, αφού η πολιτική είναι η τεχνική της διαχείρισης ανθρώπων και καταστάσεων μέσω του ψέμματος, το οποίο «ρυθμίζει» τις επιφάσεις, σύμφωνα με τις οποίες «δικαιώνεται» και διατηρείται το σύστημα σκλαβιάς.

Είναι εκεί όπου το μαύρο γίνεται άσπρο, εκεί όπου η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών και ως ένα βαθμό και αυτής της ίδιας της εξουσίας και του κρατισμού εμφανίζεται ως ένα συνηθισμένο φαινόμενο μίας «χαλαρής ψήφου». Μιλάμε για το μεγάλο ποσοστό της μη συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία, αλλά και του καταποντισμού των κομμάτων που προηγούνται.

Επειδή φαίνεται ξεκάθαρα πως ο θρίαμβος της εξουσίας, που επιχειρείται να αναδειχθεί μέσα από τις κάθε είδους εκλογικές διαδικασίες, εμπεριέχει το σπέρμα της καταστροφής της.

Είναι γνωστό πως οι δημοτικές και περιφερειακές δέχθηκαν ένα ποσοστό μη συμμετοχής, που κυμαινόταν μεταξύ 38% και 42%, ενώ τα άκυρα και τα λευκά κινήθηκαν την μεν πρώτη Κυριακή από 3,8-7,10% την δε δεύτερη από 10,3-15,4%.

Ας κάνουμε τώρα μία μικρή ανασκόπηση των πρόσφατων ευρωεκλογικών, αλλά και των προηγούμενων εκλογικών αποτελεσμάτων.

2014: Εγγεγραμμένοι: 9.892.622 – Ψήφισαν: 5.931.835 (59,96%) – Έγκυρα: 5.706.355 – Αποχή: 4.186.267 (40,04% ) – Άκυρα: 158.796 (2,67 %) – Λευκά:66.928 (1,13 %).

Στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 είχαμε: Εγγεγραμμένοι: 9.951.970 – Ψήφισαν: 6.216.856 (62,47%) – Έγκυρα: 6.155.527– Αποχή: 3.736.114 (37,53%) – Άκυρα: 36.277 – Λευκά: 25.052.

Ο αριθμός των μη συμμετεχόντων, στις εκλογές του 2009, ήταν 2.885.659 (ποσοστό 29,05% ), στις εκλογές του Μαΐου 2012, δηλαδή μετά από δυόμιση ακριβώς χρόνια, αυξήθηκε σε 3.472.656 (ποσοστό 34,90%), ενώ μέσα σε 40 μέρες ο αριθμός αυτός έφτασε τα 3.736.114 ανεβάζοντας το ποσοστό της μη συμμετοχής στο 37,53% δηλαδή 2,63% περισσότερο από αυτό του Μαΐου 2012 και σε 263.458 τούς επί πλέον μη συμμετέχοντες στην εκλογική διαδικασία.

Το «ενδιαφέρον» βρίσκεται στο ότι οι κομματάρχες δηλώνουν …περήφανοι για τις νίκες τους. Όμως μια απλή ματιά στους αριθμούς αποδεικνύει πως η ΝΔ «εισέπραξε» 529.530 ψήφους λιγότερες από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012, ενώ και ο Σύριζα είχε την ίδια κατρακύλα χάνοντας 139.398 ψήφους στην ίδια εκλογική διαδικασία. (Καλύτερα να μην κάνουμε συσχετισμούς με τις ευρωεκλογές του 2009, επειδή τότε θα καταλάβει κάποιος, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, το μέγεθος της πανωλεθρίας αυτού του εξουσιαστικού πολιτικού συστήματος.)

Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στον καταποντισμό του Ελαιοπασόκ, ούτε στην υποτιθέμενη άνοδο του ΚΚΕ, όπου ανέκτησε μόλις 72.028 ψήφους περισσότερες από αυτές που εισέπραξε τον Ιούνιο του 2012, όταν είχε καταποντισθεί στις 277.227 από 536.105 που είχε στις εκλογές του Μαΐου 2012.

Όποιος, τώρα, νομίζει πως το «Ποτάμι» ήρθε εντελώς συμπτωματικά στο πολιτικό σκηνικό απατάται. Εντάσσεται στο σχέδιο ανασύνταξης και συσπείρωσης των ψήφων της λεγόμενης κεντροαριστεράς μετά την αναμενόμενη συμφορά που θα έπληττε την αξιοθρήνητη ΔΗΜΑΡ, της οποίας είχε επέλθει η ημερομηνία λήξεως, αφού πρώτα στήριξε τα σχέδια της κυριαρχίας με την υπερψήφιση των μνημονίων. Το θλιβερό αυτό κατασκεύασμα του Κουβέλη, με την Ρεπούση και τα συναφή επιβλαβή παράσιτα, έχει συνδέσει το παρελθόν του με την απόσβεση και αναβάπτιση εξουσιαστικών εγκλημάτων (ποιός μπορεί να ξεχάσει το 1989 και το κάψιμο στις υψικαμίνους φακέλων των αντιφρονούντων προς το σύστημα; Μία ενέργεια που δεν ήταν συμβολική, αλλά ήταν μία κίνηση αποκάθαρσης των εξουσιαστικών εγκλημάτων, συμπορευόμενη με την ιστορική παραχάραξη συνταρακτικών γεγονότων, στην οποία πρωτοστατεί η Ρεπούση). Το Ποτάμι, λοιπόν, καλείται να παίξει το ρόλο του. Άλλωστε, η πριμοδότηση του από τα ΜΜΕ και τις «σφυγμομετρήσεις» είναι ενδεικτική της προώθησης του από τους εξουσιαστικούς κύκλους, που επιδιώκουν την κατασκευή ενός πολιτικού περιβάλλοντος προσαρμόσιμου στις επερχόμενες συνθήκες που έχουν δρομολογήσει.

Είναι αξιοσημείωτο, πως με το ισχύον εκλογικό σύστημα, που έχουν κατασκευάσει οι εξουσιαστές, εάν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών αντιστοιχηθούν ως αποτελέσματα βουλευτικών, τότε κανένα κόμμα δεν μπορεί να κυβερνήσει. Επομένως, ακόμα και όσοι κλήθηκαν να ψηφίσουν έφεραν στο φως την ουσία, που είναι η έλλειψη ισχυρών ερεισμάτων του πολιτικού συμφύρματος σε σχέση με το γνωστό ως εκλογικό σώμα.

Δεν μπορεί να κυβερνήσει κανένα κόμμα; Αυταπατάσθε! Επειδή όλα κυβερνούν, όπως και όλα ψηφίζονται, ανεξάρτητα από το αν κάποιοι νομίζουν πως ψηφίζουν το «δικό» τους κόμμα.

Ολοφάνερα, στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές τα αποτελέσματα σπρώχτηκαν με τέτοιο τρόπο, ώστε να εμφανίζεται μια σταθερότητα της εκλογικής δύναμης των κομμάτων που συνιστούν την επίσημη κυβέρνηση. Οι υπόλοιποι, η ανεπίσημη κυβέρνηση, τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο γύρο επικύρωσαν, με τις ψήφους στήριξης στον ένα ή στον άλλο υποψήφιο, την εικόναενός πλασματικού πολιτικού χάρτη, που δίνει το άλλοθι για να συνεχιστούν τα εγκλήματα σε βάρος της πλειονότητας του ελλαδικού πληθυσμού.

Η συνέχεια, έχει σχέση με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών όπου το θέατρο που παίχτηκε από τον Τσίπρα που έσπευσε να ζητήσει εκλογές από τον Παπούλια (αν είναι δυνατόν!) είναι ένα ακόμα δείγμα ξεπεσμού και υποκρισίας. Επειδή, όλοι γνωρίζουν πολύ καλά πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει. Είναι πιο αποτελεσματική στις παρούσες συνθήκες η ανεπίσημη στήριξη παρά η ανοιχτή συγκυβέρνηση που θα επακολουθούσε μετά από την προκήρυξη βουλευτικών εκλογών. Επομένως, ο Τσίπρας και ο κάθε Τσίπρας αν θέλει πραγματικά εκλογές δεν έχει παρά να αναγγείλει την παραίτηση σύσσωμης της κοινοβουλευτικής ομάδας του Σύριζα προκαλώντας άμεσα εκλογές. Αμ, δε! Εδώ είναι γνωστός ο πανικός που τους διακατείχε για το ενδεχόμενο να μην επαληθευθούν οι μετρήσεις και προηγηθούν στις εκλογές με μεγάλη διαφορά από τη ΝΔ.

Οι εκλογές είχαν χαρακτήρα διόρθωσης, αναδιανομής και προετοιμασίας για τα επόμενα βήματα εφαρμογής των αποφάσεων της ευρωπαϊκής κυριαρχίας και ευρύτερα. Μέρος των αποφάσεων αυτών είναι αναθεώρηση και προσαρμογή του συντάγματος, σύμφωνα με τις ορέξεις των κουμανταδόρων που κείνται εντός, αλλά κυρίως εκτός του ελλαδικού χώρου. Αυτή θα συμπορευθεί και με την διεύρυνση των συνθηκών απολυταρχικής διακυβέρνησης απογυμνώνοντας την δημοκρατία από τα περιτυλίγματα, που την παρουσιάζουν ως κάτι το διαφορετικό από μία δικτατορία. Το αναρχικό σύνθημα ΜΕ ΧΟΥΝΤΑ Ή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ διατηρεί αναλλοίωτη την σημασία του.

Η διορθωτική διάσταση της εκλογικής διαδικασίας αφορά όχι μόνο το ΚΚΕ, που πήρε τις 72.028 ψήφους παραπάνω και την Χρυσή Αυγή, που περιορίστηκε στο 9,39% και σε 110.384 ψήφους, αλλά και στους υπόλοιπους, που μέσα στο πολιτικό χρηματιστήριο μοιράστηκαν ξανά τις μετοχές τους στο σύστημα καταπίεσης κι εκμετάλλευσης.

Η μη συμμετοχή, όμως, παραμένει μια «σταθερή αξία» κόντρα στο χρηματιστήριο των εκλογικών διαδικασιών που επικυρώνουν τις συνθήκες δουλείας και εξανδραποδισμού.

Ιούνιος 2014

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: