Αναρχικός Πυρήνας ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Anarchist Core BACK TO THE STREETS, email: dromous@revolution.gr

Κυκλοφορεί το 129ο φύλλο της μηνιαίας Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Posted by dromous στο 06/07/2013

Από την Πέμπτη 4 Ιουλίου, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται και πάλι, σε περίπτερα της Αθήνας και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

diadromi_129

Ακολουθεί το προλογικό κείμενο, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Σύμφωνα με τις προβλέψεις ορισμένων οικονομολόγων, το 2050 είναι πιθανόν, με σταθερές  τις σημερινές καταγεγραμμένες τάσεις, να μην υπάρχει καμία ευρωπαϊκή χώρα ανάμεσα στις 10 μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη. Πρόκειται, βέβαια, για μια πρόβλεψη που μπορεί εύκολα να αμφισβητηθεί, καθώς οι συνθήκες μεταβάλλονται ραγδαία. Σύμφωνα, επίσης, με τους ίδιους αναλυτές το αποτέλεσμα αυτό είναι αναπόδραστο, καθώς η Ευρώπη έχει μόλις το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού, το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το 50% των παγκόσμιων κοινωνικών δαπανών.

Ο ευρωπαϊκός χώρος, μετά την λήξη της δεύτερης παγκόσμιας ανθρωποσφαγής, παρέμεινε ένα «ειρηνικό» έδαφος, γεγονός, βέβαια, που προϋπέθετε τις σφαγές στην αφρικανική ήπειρο, δεκάδες πραξικοπήματα στην Λατινική Αμερική και δεκάδες «περιφερειακούς» πολέμους, όπως εκείνοι που διεξήχθησαν στο Βιετνάμ, στην Κορέα ή στην Καμπότζη. Η κοινωνική ευμάρεια των ευρωπαίων πολιτών, η βασισμένη επί δεκαετίες εκτός των άλλων σ’ αυτήν ακριβώς την «ειρηνική» συνθήκη, που επέβαλλαν σημαντικά κομμάτια της παγκόσμιας κυριαρχίας, φαίνεται ότι βρίσκεται πλέον σε σοβαρή δοκιμασία.

Να σημειώσουμε, όμως, ότι και η επιβολή στις μεταπολεμικές ευρωπαϊκές κοινωνίες δεν ήταν μια διαδικασία γραμμική, αντίθετα οι κυρίαρχοι έλαβαν υπόψη τους εξεγέρσεις, όπως εκείνη του Μάη του ’68, κινήματα όπως το φεμινιστικό, το οικολογικό κ.ο.κ., με την κάθε μορφής αριστερά να συγκρατεί με συνέπεια και εφευρετικότητα κάθε ανεξέλεγκτη κοινωνική αναταραχή. Η εποχή, λοιπόν, των «δικαιωμάτων» στον ευρωπαϊκό κοινωνικό χώρο φαντάζει ήδη παρελθόν, παρά την υποκριτική σαστιμάρα των πάσης φύσεως μαρξιστών, νεομαρξιστών ή νεοαναρχιστών, που ομονοούν ήδη ζητώντας «πραγματική δημοκρατία».

Έχουμε υποστηρίξει πρόσφατα ότι η συγκεκριμένη περίοδος της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης, την οποία διανύουμε, διακρίνεται μεταξύ άλλων από ένα χαρακτηριστικό: δεν υπάρχει ζωτικός χώρος για τους κυρίαρχους, ζωτικός χώρος είναι ολόκληρος ο πλανήτης. Οι μεταβολές που εξελίσσονται με αιχμή το οικονομικό ζήτημα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, ή ζητήματα αυταρχισμού και δημοκρατικών δικαιωμάτων στις αραβικές, αλλά και σε χώρες, όπως η Τουρκία ή η Βραζιλία, είναι φανερό, ότι όχι μόνο θα συνεχιστούν, αλλά θα ενταθούν. Η «κρίση» είναι προορισμένη να «μεταγγισθεί» και στους λεγόμενους πυλώνες (βλ. Γαλλία) κυριαρχικών συνασπισμών όπως η ΕΕ, να «επιστρέψει» στις ΗΠΑ, να ταξιδέψει και πάλι στην Λατινική Αμερική ή να κλονίσει περιφερειακούς «γίγαντες».

Παρ’ όλα αυτά τίποτα δεν μπορεί να είναι πραγματικά προβλέψιμο όσο μέσα από τα ερείπια του χθες, ξεπηδούν οι θύελλες του αύριο, όσο απομακρυνόμαστε από κάθε συνθήκη συμβιβασμού, όσο προσπαθούμε να μην προσαρμόζουμε την αλήθεια στην στιγμή, αλλά την στιγμή στην αλήθεια…

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2013

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: