Αναρχικός Πυρήνας ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Anarchist Core BACK TO THE STREETS, email: dromous@revolution.gr

Κυκλοφορεί το 120ο φύλλο της ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Posted by dromous στο 04/10/2012

Από την Τετάρτη 3 Οκτωβρίου, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

Ακολουθεί το προλογικό κείμενο, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Σύντροφοι/συντρόφισσες και φίλες /φίλοι,

Η προσεκτική προετοιμασία των συνθηκών ψήφισης των κατά γενική ομολογία σκληρότερων οικονομικών μέτρων που έχουν περάσει ποτέ σε οποιαδήποτε χώρα μεταπολεμικά είναι ενδεικτική της ανησυχίας της εσωτερικής, κυρίως, τρόικας, ώστε «όλα να πάνε καλά». Το μέγεθος των κοινωνικών αντιδράσεων, που θα προκληθούν μετριέται και ξαναμετριέται με αποτέλεσμα να εφευρίσκονται νέα τερτίπια εκτόνωσης και αποπροσανατολισμού της κοινωνικής οργής. Οι πρόσφατες «αποκαλύψεις» περί πραξικοπήματος που αποτράπηκε επί των ημερών του Παπανδρέου είναι χαρακτηριστικές. Με μαεστρία μέσα από το σχετικό δημοσίευμα του Βήματος περιγράφεται το πραξικόπημα που δήθεν αποτράπηκε, ενώ ιδιαίτερα υπογραμμίζεται η αποσταθεροποιητική κατεύθυνση τυχόν εκτεταμένων κοινωνικών συγκρούσεων, που θα μοιάζουν ή θα ξεπερνούν τον Δεκέμβρη του 2008. Το κλίμα αβεβαιότητας πρέπει να οξυνθεί, ο κόσμος συνεχώς εκβιαζόμενος και εμπλεκόμενος σε μια συνθήκη φόβου να απέχει από δυναμικές εκδηλώσεις, οι οποίες προβάλλονται πλέον στην καλύτερη περίπτωση ως μάταιες και στην χειρότερη ως ύποπτες. Και βέβαια όσο άθλια είναι η φτηνή προπαγάνδα περί προσπαθειών διαπραγμάτευσης με την τρόικα, άλλο τόσο άθλια είναι και η πλευρά που πουλάει πατριωτισμό ζητώντας «πραγματική» διαπραγμάτευση.

Θα ήταν σοβαρή παράλειψη αν αμελούσαμε να παρατηρήσουμε την πλήρως συναινετική στάση των Συριζα και ΚΚΕ. Όποιος είχε την τύχη ή την ατυχία να παραστεί, κατά την πρόσφατη απεργιακή κινητοποίηση, στην παρέλαση των πολυπληθών, είναι αλήθεια, διαδηλωτών του ΠΑΜΕ θα διέκρινε με ευκολία μια μάζα ανθρώπων, που περπατούσαν απλά βαριεστημένα και ξεπνοϊσμένα χωρίς το κουράγιο να φωνάξουν έστω κάποια συνθήματα. Την ίδια κούραση κουβαλούσε πάνω κάτω και το πλήθος των υπόλοιπων διαδηλωτών, που ακολούθησαν εξαιρούμενου του «μαύρου» μπλοκ.

Σε αυτό ακριβώς το κλίμα ενσωματώνονται και τα συνεχόμενα «θερμά» επεισόδια της θεατρικής παράστασης «καθαρά χέρια», όπου τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών ανάμεσα σε εκλεκτά μέλη της πολιτικής, επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής ελίτ μοιάζουν ιδιαίτερα εμπνευσμένα από τις τηλεοπτικές σαπουνόπερες της γειτονικής Τουρκίας που έχουν κατακλύσει τις μικρές οθόνες. Έχουμε επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η επίθεση που σάλπισαν οι εξουσιαστές με πρόσχημα την «κρίση» στοχεύει στην επιβολή σκληρότατων όρων σε έναν πληθυσμό που σημαντικά του τμήματα σπρώχνονται στην ανέχεια. Μπορούμε εύκολα να βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με τις νέες συνθήκες επιβολής αν αναλογιστούμε τα χαρακτηριστικά των διαφημιζόμενων ειδικών οικονομικών ζωνών (ΕΟΖ), που εντάσσονται στους κυριαρχικούς σχεδιασμούς ως φάρμακο στην «κρίση» ή ως μια από τις ενδεχόμενες λύσεις για την εξασφάλιση της περιβόητης ανταγωνιστικότητας. Το οικονομικό όμως δεν είναι το κυρίαρχο. Δεν είμαστε φυσικά υπερασπιστές της λεγόμενης κοινωνικής συνοχής που πλήττεται, όπως με δακρύβρεχτο τρόπο περιγράφουν οι ουκ ολίγοι δημοσιολογούντες περί την «κρίση». Όμως οι χιλιάδες αυτοκτονίες, ο εγκλωβισμός τόσων και τόσων ανθρώπων στην μέγγενη των αναγκών της επιβίωσης που τους έχουν τεθεί, ο αντίκτυπος στις ευρύτερες κοινωνικές σχέσεις τους δεν είναι διόλου αμελητέες καταστάσεις.

Παρ’ όλα αυτά, η υπομονή που επιδεικνύει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού εκπλήσσει ακόμα και τους πλέον ανησυχούντες εξουσιαστές. Ίσως για αυτόν τον λόγο ο θεοσεβούμενος Σαμαράς, ελάλησε ότι «με την βοήθεια του θεού θα βγούμε από την κρίση». Δεν πίστευε φυσικά ότι μ’ αυτόν τον τρόπο θα αφήσει άλαλα τα χείλη των ασεβών, αλλά ότι μάλλον από θαύμα βρίσκεται ακόμη στην θέση του!!!

Κατά τα άλλα, ο νόμος και η τάξη στους δρόμους επιβάλλεται από ορδές κάθε είδους μονάδων καταστολής, η κάλυψη του προσώπου των διαδηλωτών προτείνεται να γίνει ιδιώνυμο αδίκημα, οι διαδηλώσεις να περιοριστούν, ενώ ασκήσεις λογοκρισίας δίνουν και παίρνουν με αφορμή ζητήματα που δήθεν αφορούν το δικαίωμα της ελευθερίας στην σάτιρα. Στην γνωστή περίπτωση, όμως, που απασχολεί την επικαιρότητα δυστυχώς εκτός των άλλων αποδείχθηκε ότι όπως η λογοκρισία κινείται στην διαγραφή των ανεπιθύμητων απόψεων ή σχολίων, άλλο τόσο και η επιφανειακή προσέγγιση ζητημάτων που αφορούν την πίστη των ανθρώπων μπορεί να ενδυναμώσει τις εξουσιαστικές λογικές που δήθεν αντιμάχονται και μάλιστα σε πονηρούς καιρούς. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα υπάρχει σίγουρα συνέχεια σε μια εποχή όπου όλα μοιάζουν να συζητιούνται από την «αρχή», μια «αρχή» όμως που δεν διακρίνεται από την «μέση» ή από το «τέλος»…

Οκτώβριος 2012

anarchy.gr

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: