Αναρχικός Πυρήνας ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Anarchist Core BACK TO THE STREETS, email: dromous@revolution.gr

Κυκλοφορεί το 111ο φύλλο της ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Posted by dromous στο 06/12/2011

Από την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου, βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στους χώρους διάθεσης ημερήσιου και περιοδικού τύπου του υπόλοιπου ελλαδικού χώρου.


Ακολουθεί το προλογικό κείμενο, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:
Για μιαν ακόμη φορά αποδεικνύεται περίτρανα, ότι το οικονομικό ζήτημα ακόμα και αν εκδηλώνεται με τον πλέον επώδυνο τρόπο για πλήθος ανθρώπων, δεν αρκεί για να πυροδοτήσει μια ευρύτατη κοινωνική εξέγερση. Ταυτόχρονα, η ονομαζόμενη κρίση ολοένα και περισσότερο αναδεικνύεται ως το όχημα για την αναδιανομή περιοχών εξουσίας και εκμετάλλευσης εκ μέρους των κυρίαρχων, αλλά και ως το «εργαστήριο» μέσα στο οποίο τελούνται οι τελικές επιδιορθώσεις των υπό κατασκευή «νέων» δομικών εργαλείων τόσο για την ευρωπαϊκή κυριαρχία, όσο και την παγκόσμια. Αυτές οι δύο διαπιστώσεις είναι αλληλένδετες.

Άλλη μια σημαντική διαπίστωση έχει να κάνει με την ανυπαρξία πλέον προνομιακών ζωτικών χώρων για τους κυρίαρχους, όχι μόνο όπως τους γνωρίσαμε κατά την διάρκεια του προηγούμενου αιώνα, αλλά ακόμα και με τον τρόπο που τέθηκαν μετά και την τυπική λήξη του λεγόμενου διπολικού παγκόσμιου συστήματος κυριαρχίας.

Η τελευταία μεγάλη εκστρατεία κεντρικά της Ευρασίας (Ιράκ), σε ένα σημείο που ιστορικά εδώ και χιλιάδες χρόνια αποτελεί το αναγκαίο πέρασμα για κάθε αυτοκρατορία, που ανεβαίνει αλλά και που δύει, μοιάζει με μια βαριά πέτρα που πέφτοντας στα νερά μιας λίμνης βυθίζεται στο πάτο, με τα από-νερά της, όμως, να δημιουργούν για αρκετή ώρα ομόκεντρους κύκλους που ταξιδεύουν στις παρά-πλευρες όχθες.

Το νήμα των συγκρούσεων και των εξεγέρσεων που πραγματοποιήθηκαν κατά την διάρκεια των κινη-τοποιήσεων ενάντια στην παγκοσμιοποίηση είναι κοινό με εκείνο της βόρειας Αφρικής, έτσι όπως εκ-δηλώθηκε το 2011, παρ’ όλες τις σημαντικές διαφορές; Αναμφίβολα, ναι. Δεν θα σταθούμε σ’ αυτό το σημείο στις επίσης αναμφίβολες δυνατότητες των κυρίαρχων να ενσωματώνουν ή να παροτρύνουν ξε-σηκωμούς που δεν αγγίζουν την ουσία της κυριαρχίας. Αυτό είναι δεδομένο. Διαγράφουν έτσι ολικά τις όποιες προσπάθειες ή εμπειρίες των ανθρώπων όταν ξεσηκώνονται; Φυσικά και όχι.

Η εξάπλωση των εξεγερτικών εγχειρημάτων έτσι όπως προχωράει η ενοποίηση της κυριαρχίας, δεν ενέχει μόνο προβλεπόμενες συνέχειες, αλλά ενέχει και απρόβλεπτους κινδύνους για τους εξουσιαστές. Από το Σιάτλ το 1999, την Γένοβα το 2001 και από εκεί στα παρισινά προάστια το 2005, τον Δεκέμβρη του 2008 στον ελλαδικό χώρο, και από εκεί στους ξεσηκωμούς στην βόρεια Αφρική, οι εξεγέρσεις σύντομα θα ανάψουν το φυτίλι επαναστατικών γεγονότων τα οποία αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσει η κυριαρχία. Προς αυτήν κυρίως την κατεύθυνση ετοιμάζεται.

Το οικονομικό ζήτημα, η όξυνση της ανέχειας, η τρομοκρατία των αόρατων «αγορών» που πλέον πλα-νάται παντού και σε κάθε στιγμή, έρχονται απλά να περιορίσουν την ένταση, να κερδηθεί χρόνος, να στηθούν τα κατάλληλα αναχώματα, να προκληθούν στις ευρωπαϊκές κοινωνίες οι συνέπειες ενός συμ-βατικού πολέμου.

Καθώς, λοιπόν, «βγαίνει» το 2011 η αναρχική προοπτική εξακολουθεί να είναι ασυμβίβαστα εχθρική στις εκλογικές καμπάνιες μιας αριστεράς που θα αποδειχθεί και πάλι το αποκούμπι, η λύση στα «αδιέ-ξοξα» της κυριαρχίας.

Η επίμονη άρνηση των αναρχικών απόψεων και πρακτικών να ετεροκαθοριστούν, όχι μόνο φωτίζει τον δρόμο του μέλλοντος, αλλά αναδεικνύει και τις «παλαιές» αρετές της κοινοτικής αυτάρκειας της ελεύθερης συνεργασίας, της ανιδιοτέλειας και της αλληλεγγύης.
anarchy.gr

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: