Αναρχικός Πυρήνας ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Anarchist Core BACK TO THE STREETS, email: dromous@revolution.gr

Κυκλοφορεί η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ φ. 101

Posted by dromous στο 05/01/2011

Από την Τρίτη 4 Ιανουαρίου, κυκλοφορεί το 101ο φύλλο της μηνιαίας πανελλαδικής αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

σε περίπτερα-πρακτορεία εφημερίδων και περιοδικών,

στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τις πόλεις και τα νησιά του ελλαδικού χώρου

Ακολουθεί το προλογικό κείμενο, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

«Αν έχουμε τη γη μας και καθαρό αέρα και νερό, τότε οι κοινότητές μας μπορούν να έχουν sumac kawsay, δηλαδή καλή ζωή, δεν ξέρω γιατί το αποκαλείτε νέο μοντέλο ανάπτυξης, εμείς πάντα έτσι ζούσαμε».

M’ αυτά τα λόγια μίλησε ένας εκπρόσωπος ιθαγενών πριν δύο χρόνια σε διεθνή φόρουμ στο Κίτο της Ιαπωνίας απευθυνόμενους σε πολιτικούς, νομικούς, περιβαλλοντολόγους και ακτιβιστές.

Εύγλωττη η απορία του. Απλή η απάντηση. Οι θύτες και τα θύματα δεν μιλούσαν ποτέ την ίδια γλώσσα. Τα θύματα, όμως, πρέπει να πειστούν ότι έχουν τις ίδιες ευθύνες με τους θύτες τους.

Παρ’ όλα αυτά η καταστροφική κούρσα όσων διαφεντεύουν τον πλανήτη και την ζωή σχεδόν 7 δισεκατομμυρίων ανθρώπων δεν πρόκειται να σταματήσει.

Οι καταστροφείς είναι έτοιμοι να προχωρήσουν. Δεν έχουν δισταγμούς και το έχουν αποδείξει. Μια «ανάσα» πριν την «έλευση της νέας εποχής» με όχημα, εκτός των άλλων, την λεγόμενη παγκόσμια «οικονομική κρίση» και η αποκαθήλωση λέξεων από το λεξιλόγιο είναι σαρωτική: «πρόοδος», «κατανάλωση», «τεχνολογία», «κοινωνική ευμάρεια», «κράτος-πρόνοιας», «αυτοκρατορίες», «κατακτήσεις», «γενοκτονίες», «σφαγές», «ισορροπία δυνάμεων» αρχίζουν και μπαίνουν στο περιθώριο, γίνονται υποσημειώσεις της ιστορίας. Η νέα ιδεολογία ονομάζεται «βιωσιμότητα», οι «προφήτες» και οι οπαδοί της ουκ ολίγοι.

Οι «ειδικοί» πια μιλούν και σκιαγραφούν την «άνοδο και την πτώση των καταναλωτικών πολιτισμών», μελετούν και διαβεβαιώνουν ότι έχουν το «αντίδοτο» για την «χρεοκοπία» και κάθε είδους «οικονομική κρίση», αραδιάζοντας τις «νέες μαγικές» λέξεις: «βιώσιμη ανάπτυξη», «βιώσιμες τεχνολογίες», «βιώσιμα ωράρια εργασίας», «ανανέωση των θεσμών με στόχο την βιωσιμότητα», «περιβαλλοντικά βιώσιμη τεκνοποιία».

Περιοδικά στις ΗΠΑ καθιερώνουν την ημέρα των «Μηδενικών αγορών», εθελοντές του «νέου» κινήματος οργανώνουν πορείες σε εμπορικά κέντρα διακωμωδώντας τους «μανιώδεις» καταναλωτές, ή ετοιμάζουν εκστρατείες σε σούπερ-μάρκετ γεμίζοντας καρότσια με προϊόντα τα οποία στην συνέχεια εγκαταλείπουν, άλλοι πάλι γίνονται οπαδοί του κινήματος των τροφορακοσυλλεκτών (freeganism) και επιδίδονται στην αναζήτηση τροφίμων στους κάδους σκουπιδιών.

Στο Πόρτλαντ του Όρεγκον συμμετέχοντες σε κίνημα για την «επιδιόρθωση» της πόλης «ανακτούν» τους δρόμους της γειτονιάς τους ζωγραφίζοντας τους δρόμους και τα πεζοδρόμια, μεταφέροντας τις πολυθρόνες του κήπου τους και δημιουργώντας παγκάκια από αχυρόμπαλες. Τέλος, σε Ευρώπη και ΗΠΑ οι οπαδοί του κινήματος της «αργής ζωής» ή το κίνημα «Αργή Πόλη» βάζουν σαν στόχο την αντίσταση στον «πολυτάραχο, ομογενοποιημένο κόσμο με τους ταχύτατους ρυθμούς» ενθαρρύνοντας τον περιορισμό της χρήσης του αυτοκινήτου ή την δημιουργία κοινόχρηστων χώρων για διασκέδαση και «συνύπαρξη» στον «ελεύθερο» χρόνο ή προβάλλοντας ακόμη τον «πολιτισμό» του ποδηλάτου ή της «κοινωνίας του καφέ»…

Η «μετα-καταναλωτικοί» πολιτισμοί, η «ανακατεύθυνση» της κατανάλωσης, οι νέοι «αντιστασιακοί» είναι εδώ…

Είναι εδώ, όμως, και η ανακατεύθυνση της ιστορίας. Μιας ιστορίας που όσο συνεχίζει να γράφεται από τους κυρίαρχους θα είναι ακρωτηριασμένη. Μια σελίδα της έχει τον τίτλο «η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα» με τις πρώτες αράδες να ξεκινούν με την κήρυξη του πολέμου ενάντια στην «τρομοκρατία» μετά τις επιθέσεις της 11η Σεπτέμβρη 2001, την περιγραφή των βομβαρδισμών της «μυθικής» Βαγδάτης και την αποστολή εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών, μια άλλη σελίδα της αναφέρει τους 230.000 νεκρούς λίγα χρόνια αργότερα το 2004 ύστερα από τσουνάμι σε χώρες της Ασίας, άλλη σελίδα της καταγράφει τους 140.000 νεκρούς από κυκλώνα στην Μιανμάρ, τους 250.000 νεκρούς στην Ταϊτή το 2010 από σεισμό, την τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή στο Κόλπο του Μεξικού από βύθιση αντλίας πετρελαίου το 2008, αλλά και το 2010 στην Μόσχα από πυρκαγιές που σάρωσαν τα πάντα δημιουργώντας εφιαλτικές συνθήκες για τα δεκάδες εκατομμύρια κατοίκους μιας από τις μεγαλύτερες πόλεις του πλανήτη, μια άλλη σελίδα σημειώνει ακόμη τις καταστροφικές πλημμύρες στην Αυστραλία που πριν λίγες ημέρες άφησαν πίσω τους 200.000 πλημμυροπαθείς.

Μια άλλη μισοσχισμένη σελίδα δεν χωρά τον πόνο, την εξαθλίωση εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στις παραγκουπόλεις του κόσμου, τους ανθρώπους που βασανίζονται σε κάθε είδους μπουντρούμι, τους άστεγους, τους επαίτες, τους ανθρώπους που πουλιούνται και αγοράζονται στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα.

Υπάρχει και μια σελίδα που είναι εντελώς σχισμένη. Εκείνη που μιλάει για τις κραυγές των ανθρώπων και ανάμεσα τους πολλών αναρχικών, για τους αγώνες τους, για τις επιθυμίες τους να καταστρέψουν ότι σκοτώνει την ζωή, για την περηφάνια τους που δεν δέχθηκαν να ζουν σαν δούλοι με σκυμμένο το κεφάλι.
Για όλους αυτούς μια «βιωσιμότητα» υπήρχε και θα υπάρχει: «η ελευθερία, αυτό το αηδόνι με φωνή γίγαντα που ξυπνά ακόμη και αυτούς που κοιμούνται βαθύτατο ύπνο»…

Κύκλος Σύνταξης

Ιανουάριος 2011

anarchy.gr

 

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.